در دنیای صنعتی امروز، یکی از مهم‌ترین اجزا و اقسام ارتباطات، ارتباط اجتماعی و کلامی است. در مقابل ارتباط اجتماعی، معضل کم‌رویی و خجالت قرار دارد که به‌عنوان پدیده‌ای جهانی محسوب می‌شود. در تعریف مختصر، «کم‌رویی به معنای فقدان جرأت در برخی افراد است». کم‌رویی بیشتر جنبه اکتسابی دارد و جنبه ارثی آن بسیار کمرنگ و قابل برطرف شدن است. از آنجایی که کودکان سرمایه‌های ارزشمند و سازندگان آینده جامعه هستند، توجه به مسائل و مشکلات آنان موجب پیشرفت و ترقی جامعه می‌شود؛ در حالی که غفلت در رفع مشکلات آن‌ها می‌تواند خسارات جبران‌ناپذیری به بار آورد. نقش اولیای دانش‌آموز در کاهش کم‌رویی بسیار واضح و آشکار است. در این اقدام پژوهی، تلاش شده است دانش‌آموز کم‌رو، به‌عنوان فردی که در حال تحصیل است، زیر نظر گرفته شود و برای حل مشکل او اقداماتی صورت گیرد. از جمله این اقدامات می‌توان به قرار دادن دانش‌آموز کم‌رو در گروه‌های کلاسی (مانند نقد و بررسی سؤالات و پاسخ‌های دوستانش در گروه‌های درسی)، برقراری ارتباط کلامی مؤثر و سازگار، و سپردن مسئولیت‌های هرچند کوچک در میان سایر همکلاسی‌هایش اشاره کرد.